Munduko janaririk onena dagoen kalea... Galizian dago
Batzuetan, sari gastronomikoak hiri handietako zerbait dirudi: Tokio, Paris, New York... sukaldariak jaka distiratsuekin, sukaldaritza laborategiekin eta izen ezinezkoekin imajinatzen dituen leku horiek.
Baina aurten inork etortzen ikusi ez zuen zerbait gertatu da -edo agian Galiziako arima ondo ezagutzen dutenek bakarrik-: Galizian munduko janaririk onena dagoen kalea.
Bai, kale bat. Ogi labe berria usaintzen duzun arte arruntak diruditen ibilbide horietako bat, burdinaren txirrin-txirrira entzun eta aireak itsasoaren, egur-kearen eta tradizioaren artean definitu ezin den lurrin hori nola daraman sentitzea.
Etxeko zaporea duen kalea
Galiziako janariak indar berezia duela diote: barrutik harrapatzen zaitu eta hazten ikusi zaituen ama bat bezala hartzen zaitu.
Horregatik, beharbada, kale honek -familiako tabernaz, hamarkadetan zabalik egon diren ostatuz eta beti lapiko bat sutan dagoen sukaldez beteta- sorgin ditu bertaratzen direnak.
Eta bertan jatea ez da bakarrik mahaian esertzea. Lehenago hasten den esperientzia da, jendea lasai sartzen eta irteten ikustean, elkarri izenez agurtu, gaur itsaski ona dagoen edo salda ohi baino zaporetsuagoa atera den komentatu.
Ahosabaiaren bidaia sinplean hasten da
Ez duzu diseinatzaile plakarik behar mundua konkistatzeko.
Batzuetan, taula gainean dar-dar egiten duen olagarro zati bat, eguzki txiki batek bezala distira egiten duen urrezko olio horrekin zipriztindua, nahikoa da.
Edo oraindik epel dagoen enpanada zati bat, hatz artean urtzen dena.
Edo, hausten duzunean, arnasa hartzen duela dirudien ogi lurrazala.
Gogoan dut asmatutako -baina guztiz posible- anekdota bat: bidaiari bat kale honetara presaka heldu zen, bere bidea jarraitzeko zerbait azkar jan nahi zuela pentsatuz.
Hiru ordu geratu zen azkenean.
Plater bat probatu zuen, gero beste bat... eta marinelen istorioak, belaunaldiz belaunaldi transmititutako errezetak eta sukalde eta barre artean soilik kontatzen diren sekretuak entzuten amaitu zuen.
Janaria elkarrizketa den lekua
Agian sekretua jateko moduan dago, jaten duzunean baino gehiago.
Kale honetan inork ez du presarik.
Bazkaria ez da atsedenaldia: eguneko une nagusia da.
Hitz egiten da, eskaintzen da, partekatzen da.
Sukaldariak sarri ateratzen dira dena ondo dagoen galdetzera, eta plater bakoitzak kutsu pertsonala duela dirudi, familia bakoitzak berez zerbait jarri balu bezala.
Galizia: zaporea, arima eta jatortasuna
Galiziako kale bat jateko munduko onena kontsideratzea ez da ezustekoa soilik.
ren aitortza da benetakotasuna, itxurak egiten ez duen sukaldeari, artifiziorik behar ez duenari.
Besarkatzen zaituen, entzuten zaituen, sabeletik haratago elikatzen zaituen sukaldera.
Eta berdin da bidaiaria, erromesa, auzokidea edo turista absentea zaren.
Kale horretan —eta Galiziako beste askotan— irteten zara beti bihotz osoz eta ahosabai eskertuta.
