Historia da Estrada

A Estrada, no concello do Val de San Vicente, é un dos núcleos que mellor permite comprender o poder señorial no occidente de Cantabria. O conxunto formado pola súa torre medieval e a ermida de San Bartolomé lembra unha época na que as familias nobres construían residencias fortificadas para expresar a súa autoridade sobre terras, facendas e camiños. A torre e os seus arredores son testemuños visibles dunha paisaxe histórica que unía a costa cos vales do interior.
O carácter defensivo destas edificacións non debe ocultar a súa función residencial e representativa: eran símbolos de prestixio nun territorio rural articulado por pequenas aldeas. As vías que atravesan a Estrada eran necesarias para os intercambios entre comunidades, o transporte de produtos e as relacións coas vilas comerciais da costa. A arquitectura tradicional da vila e dos seus campos completan unha historia que non se limita ao edificio máis coñecido.
No Camiño Lebaniego, a Estrada aparece despois de Hortigal e antes de Serdio. A presenza da torre ofrece ao peregrino a oportunidade de recoñecer como antigas liñaxes e grupos campesiños compartían o mesmo territorio. Non se debe confundir este edificio coa torre do Cabanzón, situada máis aló no val de Nansa.
Fontes: Fundación Camiño Lebaniego, etapa San Vicente–Cades; patrimonio histórico e turístico do concello do Val de San Vicente.









