Daniel Antelok bere liburu berria aurkezten du: Deza eta Tabeirós-Monteseko ipuinak
Badaude, zarata handiegirik egin gabe, idazteak zergatik jarraitzen duen jende eta lekuen arteko zubirik ederrenetakoa izaten gogorarazten diguten momentuak. Aurten, eskualdearen bihotzean Deza-Tabeiros-Montes, halako istorio bat sortu da.
Bertako idazlea Daniel Antelo oso lan berezi bati bizia eman dio, bere burua bere lurrean jarrita duen liburua. Ez da orrialdedun liburuki bat bakarrik: paisaia, elkarrizketa, egunsenti eta oroitzapenen zati bat da, Galiziako lurraldea bera bezala taupadaka.
Gutxiago ibilitako bidea hartzea aukeratu du Antelok bere sorkuntza argitaratzeko. Lan hau editore tradizionalerik gabe jaio zen, eta horrek proiektu intimo eta pertsonal bihurtzen du, egunsentiko kafeak, liburutegiko arratsalde euritsuak eta ideia bakoitzean sinesten zuten lagunekin solasaldien artean. Liburu bat amets egitearekin konforme ez zegoen bati buruz ari gara... luma hartu eta bere eskuekin paperean jartzea erabaki zuen.
Eskualde baten zaporea duen liburua
Imajinatu ibilaldi bat probintziako landa bideetatik, muino leunen, goroldioz estalitako harrizko hormak eta txorien kantu urrunen artean. Paisaia horrek oihartzun handia du Anteloren orrialdeetan. Eta oraindik bere edukiaren xehetasun guztiak ezagutzen ez baditugu ere, pentsa dezakegu auzokide askok haurtzaroaz, udako festez, aitonetik bilobetara pasatzen diren istorioez hitz egiten duten maitasun berarekin ehundurik dagoela.
Liburu hau ez da irakurle bakartientzat bakarrik: beren sustraiez harro daudenentzat da, udazkenak aldatzen ikusi eta eskualdera behin eta berriz itzultzen jarraitzen dutenentzat. Toki bat garenaren zati banaezina bihur daitekeela sentitu duten guztientzat da.
Autoedizioaren indarra
Lan bat autoargitaraztea ez da lan makala. Idatzitakoan hainbeste sinestea esan nahi du, xehetasun guztiak zaintzeko prest zaudela, lehen orrialdetik azken punturaino. Ez dago bitartekaririk, ez dago esku arrotzrik testuari forma ematen: egilearen eta bere obraren arteko elkarrizketa zuzena da.
Eta ahots asko nabarmentzeko lehian lehiatzen den munduan, norbaitek bide hori aukeratzea —benetakotasun absolutua—, berez, adierazpen bat da.
Elkarrekin ibiltzen diren irakurleak eta ametsak
Albiste honen gauzarik zirraragarriena liburuaren argitalpena ez ezik, komunitatearentzat esan nahi duena da. Bertako egile batek lan bat argitaratzen duenean, txinparta bat pizten da kontatzea merezi duten istorioak badirela uste duten gainontzekoengan. Inork idatzi ez zuen familiako errezeta hura, eskola zaharreko haurtzaroko anekdota hura edo eskualdea zeharkatu zuen lehen trenaren oroitzapena bezalako istorioak.
Agian Daniel Antelok ez zuen liburu honekin mundua aldatzeko asmorik... baina lortzen ari dena zerbait sotilagoa da: gogorarazi guztiok barnean daramatzagula istorio batzuk konpartitzeko zain.
Eta hori, batzuetan, magia hasteko amets bat eta orri zuri batzuk besterik ez dira behar.
