Daniel Antelo presenta o seu novo libro: contos de Deza e Tabeirós-Montes
Hai momentos que, sen facer moito ruído, lembran por que a escrita segue a ser unha das pontes máis fermosas entre as persoas e os lugares. Este ano, no corazón da comarca de Deza-Tabeiros-Montes, xurdiu unha desas historias.
O escritor local Daniel Antelo deu vida a unha obra moi especial, un libro que se autoedita co corazón posto na súa terra. Non é só un volume con páxinas: é un anaco de paisaxe, de conversas, de amencers e de lembranzas que palpitan como a propia terra galega.
Antelo optou por tomar o camiño menos transitado para publicar a súa creación. Esta obra nace sen editor tradicional, o que a converte nun proxecto íntimo e persoal, forxado entre cafés de madrugada, tardes chuviosas na biblioteca e charlas con amigos que creron en cada idea. Falamos dun que non se conformou con soñar un libro... decidiu coller o bolígrafo e poñelo no papel coas súas propias mans.
Un libro que sabe a comarca
Imaxina un paseo polos camiños rurais da provincia, entre suaves outeiros, muros de pedra cubertos de musgo e o afastado canto dos paxaros. Esa paisaxe repercute nas páxinas de Antelo. E aínda que aínda non coñecemos todos os detalles do seu contido, podemos supoñer que está tecido co mesmo cariño co que moitos veciños falan da súa infancia, das festas do verán, das historias que se transmiten de avó en neto.
Este libro non é só para lectores solitarios: é para os que están orgullosos das súas raíces, para os que viron cambiar os outonos e seguen volvendo á comarca unha e outra vez. É para todos os que sentiron que un lugar pode converterse nunha parte inseparable do que somos.
O poder da autopublicación
Autoeditar unha obra non é unha tarefa pequena. Significa crer tanto no escrito que estás disposto a coidar cada detalle, dende a primeira páxina ata o último punto. Non hai intermediarios, non hai mans estranxeiras que dan forma ao texto: é unha conversa directa entre o autor e a súa obra.
E nun mundo onde moitas voces compiten por destacar, que alguén elixa este camiño —o da autenticidade absoluta— é, en si mesmo, unha declaración.
Lectores e soños que camiñan xuntos
O máis emocionante desta noticia non é só a publicación do libro, senón o que significa para a comunidade. Cando un autor local publica unha obra, acéndese unha faísca no resto dos que cren que hai historias que paga a pena contar. Historias como aquela receita familiar que ninguén anotou, aquela anécdota da infancia na vella escola ou a lembranza do primeiro tren que cruzou a comarca.
Quizais Daniel Antelo non pretendía cambiar o mundo con este libro... pero o que está a conseguir é algo máis sutil: recórdanos que todos levamos dentro de nós un puñado de historias á espera de ser compartidas.
E que, ás veces, só fai falla un soño e unhas páxinas en branco para que comece a maxia.
