Íñigo Tina deixou Roncesvalles en maio con Bruma, o seu Weimaraner. Querían chegar xuntos a Santiago e recadar fondos para un santuario de animais. Ao lembrar a viaxe meses despois, Íñigo sinala un límite que tería cambiado todo o percorrido: se Bruma estaba en perigo ou deixaba de estar ben, o reto remataba aí.
Os dous chegaron a Compostela en xuño. Percorreran uns 800 quilómetros e nalgúns días custáballes atopar un lugar onde durmir. A continuación, RTV relatou a chegada e o reto solidario. Nunha entrevista publicada en novembro, Íñigo explicou que decisións e que rutinas marcaron a viaxe co seu can.
Por que quería facer o Camiño con Bruma
Cando tivo que renunciar á súa aspiración de ser bombeiro, Íñigo pasou por unha depresión, segundo contou a La Vanguardia. Lembrou que coidar a Bruma dáballe un motivo para saír da casa e recuperar as rutinas. Camiñar con ela era a súa forma de agradecerlle esa compañía. Esa motivación persoal deu pé ao proxecto Huellas a Santiago.
A humorista Sara Escudero presentouno a obra de Todos los Caballos del Mundo. Íñigo decidiu dedicarlle o reto a ese santuario, xestionado pola Asociación CYD Santa María. Fixouse un obxectivo de 6.000 euros. A plataforma da campaña inscríbese 4.768 euros e 252 doazóns ao peche.

Ao atopar onde durmir decide o escenario
Íñigo dixo que algúns días en Castela e León superaron os 30 quilómetros e que a calor complicou a andaina. Así mesmo, informou de que nalgunhas ocasións durmían ao aire libre debido á dificultade de atopar aloxamento que permitise os cans. A súa historia axuda a entender por que dúas cidades separadas por unha curta distancia no mapa poden dar lugar a plans moi diferentes se só un ten cama dispoñible para ambos.
Durante a marcha fixo paradas para beber e descansar. Ao final do día comprobou as almofadas de Bruma e, na súa historia, tamén menciona o uso de botas para protexer as súas patas. As decisións tomáronse pensando en como estaba. Para Íñigo, renunciar era unha opción real se aparecía algún problema.

Que comprobar antes de saír cun can
Antes de poñer o final da etapa, chamar ao aloxamento e preguntar polas condicións específicas. É interesante saber se o can pode durmir contigo, se hai condicións en canto ao tamaño ou número de animais e se é necesario reservar. Tamén confirma unha alternativa para os días nos que teñas que camiñar menos do previsto.
Ao revisar o mapa, observa os puntos de auga, os lugares onde podes parar coa sombra e as cidades nas que é posible rematar cedo. Se dependes dun taxi para acurtar unha etapa, comproba con antelación que admite cans. Manter esta información á man fai que sexa fácil cambiar o plan cando o aloxamento falla ou ambos necesites descansar.

Regreso ao Obradoiro cando a praza estaba baleirada
Íñigo regresou esa noite ao Obradoiro para compartir a chegada con Bruma con máis tranquilidade, segundo recordou na entrevista. Meses despois, cando falaba do que conservará da viaxe, lembrou momentos de cada día, entre eles espertar xunto a ela e vela camiñando diante del.
Fontes: Clarion, A Vangarda, A Voz de Galicia y balance de Huellas a Santiago en Mi Gran de Area. Portada: colexiata de Roncesvalles, foto de arquivo de Yiorsito / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0.
Imaxes: Foto de arquivo de Eduardo Miyake / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0 | Foto de arquivo de Ulemas7 / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0 | Foto de arquivo de Joseolgon / Wikimedia Commons, CC BY 4.0.
















