O Camiño Esquecido de Santiago viviu onte en Valdeolea un dos seus días máis importantes dos últimos anos coa celebración, por primeira vez en Cantabria, do seu V Congreso.
Representantes institucionais, asociacións, responsables territoriais e persoas vinculadas ao mundo xacobeo reuníronse en Mata Porquera para analizar o presente e o futuro dunha ruta que durante séculos quedou fóra dos principais focos do Camiño de Santiago e que agora busca recuperar protagonismo.
A xornada puxo sobre a mesa tres grandes ideas: a cooperación entre territorios, a protección do patrimonio e a capacidade do Camiño para xerar actividade no rural.
Un Camiño que debe traballar xuntos
O Camiño Esquecido atravesa territorios do País Vasco, Burgos, Cantabria, Palencia e León antes de enlazar co Camiño Francés en Villafranca do Bierzo.
Esta ampliación converte a cooperación entre administracións, asociacións e concellos nun dos seus principais retos.
Durante a reunión celebrada en Valdeolea abordouse o papel das entidades locais e a necesidade de traballar conxuntamente para consolidar a ruta, mellorar o coñecemento e convertela nunha verdadeira oportunidade para as localidades polas que pasa.
Non se trata só de conseguir máis peregrinos.
O reto é que o Camiño contribúa tamén a conservar o patrimonio, manter os servizos, xerar economía local e dar visibilidade a territorios rurais que moitas veces quedan fóra dos grandes circuítos turísticos.
Cantabria reivindica a súa tradición peregrina
Outro dos focos do Congreso foi a importancia histórica de Cantabria como territorio de peregrinación.
As rutas xacobeas, o Camiño do Norte, o Camiño Lebaniego e agora tamén o Camiño Olvidado forman parte dunha rede histórica de camiños que durante séculos serviron para mover peregrinos, mercadorías, cultura e ideas.
A xornada dedicada á “Cantabria Peregrina” permitiu situar o Camiño Esquecido dentro desa tradición e lembrar que a comarca conta con moito máis patrimonio viario do que normalmente aparece nos grandes mapas turísticos.
O patrimonio como motor de territorio
A xornada tamén prestou especial atención ao patrimonio cultural e natural que acompaña o Camiño.
Igrexas, colexiatas, arquitectura rural, paisaxes, camiños vellos e pequenas vilas forman parte dun percorrido que aínda conserva un marcado carácter local.
Este patrimonio pode converterse nunha das principais diferenzas do Camiño Olvidado fronte a rutas moito máis concorridas.
Para moitos peregrinos actuais, camiñar non significa só chegar a Santiago.
Cada vez hai máis interese por coñecer a historia do territorio, descubrir pequenas vilas e percorrer camiños con menor presión turística.
Alí podes atopar unha das grandes oportunidades desta ruta.
Do Congreso ao territorio
A programación de onte non rematou nas sesións de traballo.
Os participantes tamén percorreron diferentes lugares patrimoniais polo Camiño Esquecido, completando a xornada cunha aproximación directa ao territorio.
O programa tamén incluíu un concerto na Colexiata de San Pedro de Cervatos, un dos grandes monumentos románicos do sur de Cantabria.
A filosofía do encontro era clara: falar do Camiño, pero tamén percorrelo, coñecelo e comprender os lugares polos que pasa.
Hoxe, o Camiño realízase a pé
O Congreso continúa este sábado cunha marcha pola Estrada Esquecida.
É un xeito simbólico de pechar dúas xornadas nas que se mesturan teoría e territorio.
Primeiro discute o futuro.
Despois ponte as botas e camiña.
O Camiño Esquecido segue tendo moitos retos por diante: sinalización, servizos, promoción, cooperación institucional e coñecemento internacional.
Pero o encontro valdeoleano deixa algo claro.
Esta ruta xa non quere ser esquecida.
Cantabria serviu estes días de punto de encontro para comezar a decidir como será o seu futuro.
