O Camiño do Salvador é unha das rutas xacobeas máis antigas e menos coñecidas. Enlaza León con Oviedo atravesando a Cordilleira Cantábrica e, dende alí, permite continuar polo Camiño Primitivo ata Santiago de Compostela. Durante séculos, moitos peregrinos fixeron un desvío a Oviedo para visitar as reliquias da catedral, dando lugar ao dito medieval: “Quen vai a Santiago e non ó Salvador, visita ó servo e deixa ó Señor”.
Unha ruta con raíces medievais
A orixe do Camiño do Salvador remóntase á Idade Media, cando Oviedo era un dos principais centros de peregrinación do norte peninsular. A Cámara Santa da catedral custodiaba importantes reliquias que atraían peregrinos de toda Europa, moitos dos cales chegaban dende León tras percorrer o Camiño Francés.
Este desvío non foi un simple capricho, senón unha parada espiritual de gran relevancia. Co paso dos séculos, a ruta perdeu protagonismo con respecto a outros itinerarios, pero nunca desapareceu por completo e hoxe recuperouse grazas ao traballo de asociacións e peregrinos.
Un camiño de montaña e silencioso
4
O Camiño do Salvador é coñecido pola súa rugosidade e beleza. Durante algo máis de cen quilómetros, o peregrino atravesa zonas de media e alta montaña, con etapas esixentes e frecuentes cambios de clima. O paso por Puerto de Pajares é un dos momentos máis emblemáticos, onde a paisaxe se abre e a sensación de illamento é total.
A diferenza doutras rutas máis transitadas, aquí o peregrino adoita camiñar só, acompañado só polo ruído do vento, o gando nos prados e o crujido da terra baixo as botas.
Oviedo, gol e punto de partida
Chegar a Oviedo ten un significado especial. A Catedral de San Salvador marca o final deste Camiño e, ao mesmo tempo, o inicio dunha nova etapa para os que continúan cara a Santiago polo Camiño Primitivo.
Moitos peregrinos destacan a emoción de entrar na cidade despois de varios días na montaña. É unha chegada diferente a outras do Camiño, máis íntima e tranquila, pero igualmente intensa.
Unha ruta para peregrinos que buscan algo diferente
4
O Camiño do Salvador non é o máis doado nin o máis cómodo, pero precisamente por iso atrae aos que buscan unha experiencia máis auténtica. A menor afluencia de peregrinos, a dureza do terreo e a beleza das paisaxes fan que moitos o consideren un dos Camiños máis especiais.
Aquí non hai moitos albergues grandes nin servizos constantes. O peregrino debe planificar ben as etapas e levar o necesario, que lembra o espírito dos antigos Camiños.
O Salvador, un Camiño que esperta de novo
Nos últimos anos, o interese por esta ruta foi crecendo. Cada vez son máis os peregrinos que descobren este desvío histórico e o incorporan á súa viaxe a Santiago. Moitos coinciden en que o Camiño do Salvador conserva algo que se perdeu noutras rutas: o silencio, a natureza e a sensación de aventura.
Porque neste Camiño, máis que en ningún outro, o peregrino entende que camiñar non é só avanzar... tamén é escoitar, observar e descubrir.
