Cada vez son máis os peregrinos que deciden compartir a aventura co seu can. Estes consellos poden marcar a diferenza entre unha viaxe inesquecible e unha mala experiencia.
El Camiño de Santiago É unha experiencia de mellora, amizade e descubrimento. Para moitos peregrinos tamén é impensable emprender esta aventura sen o seu máis fiel compañeiro: o seu can.
Nos últimos anos aumentou o número de persoas que percorren as distintas rutas xacobeas coas súas mascotas. Non obstante, camiñar centos de quilómetros cun animal require unha preparación especial para garantir o seu benestar e gozar da viaxe con total seguridade.
Calquera can pode facer o Camiño?
A resposta é non.
Antes de planificar a ruta, convén valorar a idade, o estado de saúde, o tamaño e o estado físico do animal.
Os cachorros moi novos, os cans maiores ou os que teñen problemas articulares, cardíacos ou respiratorios poden non estar preparados para afrontar etapas longas.
O mellor é realizar un exame veterinario antes de comezar a viaxe.
A formación tamén é importante
Do mesmo xeito que os peregrinos preparan as súas pernas durante semanas ou meses, os cans tamén teñen que afacerse ao esforzo.
O ideal é comezar con camiñadas progresivas, aumentando paulatinamente a distancia para fortalecer os músculos e as almofadas.
Deste xeito evitarás lesións cando chegue o momento de afrontar etapas de 20 ou 25 quilómetros.
Protexe as túas patas
As almofadas son unha das partes que máis sofren durante o Camiño.
A calor do asfalto, da grava ou das estradas rochosas pode causar feridas ou burbullas.
Leva sempre un pequeno botiquín de primeiros auxilios para a túa mascota que inclúa:
- Gasas e vendas.
- Antiséptico apto para animais.
- Crema protectora para almohadillas.
- Pinzas para eliminar puntas ou pedras pequenas.
Comprobe as súas patas ao final de cada etapa.
Cinco minutos de revisión poden evitar varios días de dor.
Auga, sombra e descansos
Os cans regulan a temperatura peor que as persoas.
Durante os meses de verán é fundamental evitar camiñar á metade do día.
Fai pausas frecuentes, busca zonas de sombra e ofrece auga regularmente aínda que o animal non a pida.
Nunca agarde ata que teña sede.
Comida durante o Camiño
O esforzo físico aumenta o gasto enerxético.
Moitos veterinarios recomendan dividir a comida en varias pequenas comidas ao longo do día e manter sempre a súa dieta habitual para evitar problemas dixestivos.
Non esquezas traer algunha recompensa de enerxía para as etapas máis longas.
Busca aloxamentos que admitan mascotas
Aínda que cada vez son máis os establecementos que admiten mascotas, non todos os refuxios admiten animais.
Antes de comezar cada etapa, é recomendable confirmar onde podes durmir co teu can.
Planificar o aloxamento con antelación evitará sorpresas ao final do día.
Respecta ao resto dos peregrinos
Non todas as persoas se senten cómodas cos animais.
Manteña sempre o seu can baixo control, sobre todo en zonas concorridas, ao entrar en cidades ou ao pasar por outros peregrinos.
Recolle sempre os seus excrementos e asegúrese de que non os moleste durante os descansos ou no aloxamento.
O respecto tamén forma parte do espírito do Camiño.
A documentación imprescindible
Antes de marchar asegúrate de traer:
- Certificado veterinario actualizado.
- Microchip identificado.
- Vacinacións ao día.
- Realizouse a desparasitación.
- Teléfono do veterinario de referencia.
Tamén é recomendable localizar clínicas veterinarias ao longo da ruta que vai percorrer.
Unha experiencia que fortalece o vínculo
Nunha cousa coinciden os que fixeron o Camiño co seu can.
Non só comparten quilómetros.
Comparten amencer, silencios, cansazo, alegría e a ilusión de chegar xuntos a Santiago.
O vínculo entre os dous faise aínda máis forte.
Moitos peregrinos afirman que camiñar coa súa mascota axúdalles a gozar máis do presente, a reducir o estrés e a conectar coa natureza. 
O Camiño tamén é teu
Cada frecha amarela leva cara a Santiago.
Pero tamén creou centos de momentos que recordarás toda a vida co teu compañeiro de catro patas.
Se preparades ben a aventura, respectades as súas necesidades e escoitades o seu ritmo, o Camiño pode converterse nunha experiencia inesquecible para os dous.
Porque ao final dá igual que andes con botas... ou con catro patas.
O importante é chegar xuntos.
