VERGOÑA NA ESTRADA! A estupidez de 'Gorda e Carlos' destrúe os últimos 100 km do Camiño Francés
O Camiño de Santiago, a antiga ruta de peregrinación, foi vítima dun atentado de incivismo monumental que enfadou a miles de peregrinos. O tramo final da ruta francesa, o máis transitado, foi sistematicamente profanado con pintadas absurdas e indelebles: os nomes «Gorda e Carlos», garabateado con rotulador permanente na práctica totalidade dos fitos que guían aos camiñantes cara a Santiago de Compostela.
O que pasou nos últimos 100 quilómetros do Camiño non é unha "anécdota", é unha vandalismo o que revela unha preocupante falta de respecto ao patrimonio colectivo e á experiencia sagrada da peregrinación.
O grito de indignación: "falta de respecto e educación"
As redes sociais convertéronse no altofalante da frustración colectiva. Peregrinos de todo o mundo documentaron o desastre, inundando os foros con fotografías dos mojones manchados. Os comentarios son unánimes e reflicten a indignación ante un acto tan egoísta:
"Unha verdadeira mágoa. Non teñen respecto nin educación. Parece que o Camiño é deles".
"Non fagas isto. Escríbeo no teu corazón, non cun rotulador permanente. O Camiño existiu antes de ti. Eu respecto!”
«A masificación trae isto. A xente só busca a Compostela e non o espírito. "O Camiño é Patrimonio, non un taboleiro de anuncios".
Carlos de Puertollano e 'Gorda': Vandalismo con Sinatura
A polémica deu un xiro máis concreto coa identificación dos presuntos responsables. Segundo diversas fontes en internet, o 'dúo de pintadas' estaría composto por un peregrino orixinario de Puertollano (Carlos) e o seu can (Gorda).
Independentemente de que 'Gorda' sexa unha mascota ou unha parella, a autoría é o menos importante. O serio é o mentalidade de posesión o que leva a crer que é aceptable deixar unha pegada persoal destrutiva nun símbolo de tránsito e comunidade que pertence á humanidade.

O Camiño non é o teu Diario, é un Símbolo
Este triste episodio reabre a ferida máis profunda do Camiño de Santiago: o masificación irresponsable, especialmente no tramo Sarria-Santiago.
Moitos dos que percorren a distancia mínima fano sen entender que a ruta é un ben que hai que gardar, non unha lista de tarefas que hai que marcar. O Camiño non precisa da túa sinatura; Necesita a túa humildade e o teu respecto. A pegada que hai que deixar é invisible, na memoria e no espírito, non un garabato permanente que obrigue ás asociacións a dedicar tempo e recursos a restaurar o que irresponsabilidade destruído.
O verdadeiro "Bo Camiño" comeza por Eu respecto. E 'Gorda e Carlos' acaban de demostrar que teñen moito que aprender de ambos.















