O Mosteiro de Santo Toribio de Liébana e a Basílica do Santo Sepulcro de Xerusalén formalizaron un histórico acordo de irmandamento que reforza a dimensión internacional do Camiño Lebaniego e crea un vínculo espiritual e cultural duradeiro entre Cantabria e Terra Santa.
O acordo celebrouse o pasado 14 de setembro, festa da Exaltación da Santa Cruz, ante centos de fieis, peregrinos e representantes das institucións implicadas.
A cerimonia reuniu dous lugares con profunda conexión coa peregrinación cristiá: Xerusalén, un dos destinos máis importantes do cristianismo, e Santo Toribio de Liébana, sede do Lignum Crucis e destino final do Estrada Lebaniego.
O acordo chegara meses antes entre a Diocese de Santander e a Custodia de Terra Santa e foi asinado formalmente polo bispo de Santander, Arturo Ros, e polo custodio de Terra Santa, padre Francesco Ielpo.
Un vínculo construído arredor da Cruz
A relación entre Santo Toribio e o Santo Sepulcro céntrase no simbolismo da Cruz de Cristo.
Santo Toribio de Liébana conserva o Lignum Crucis, considerado tradicionalmente como unha das reliquias máis importantes asociadas á Cruz. Segundo a tradición, a reliquia chegou ao mosteiro durante a Idade Media xunto cos restos de San Turibio de Astorga.
Durante o irmandamento, o padre Francesco Ielpo tamén entregou ao mosteiro unha reliquia do Calvario.
Esa reliquia será agora venerada xunto ao Lignum Crucis, facendo visible a conexión entre Liébana e Xerusalén para os miles de peregrinos e visitantes que viaxan a Santo Toribio.
Espiritual, social e esperanzador
O Custodio de Terra Santa describiu o irmandamento de tres dimensións: espiritual, social e centrada na esperanza.
A dimensión espiritual está ligada á veneración das reliquias e á unidade dos crentes.
A dimensión social pretende fomentar un maior coñecemento de Terra Santa e promover a peregrinación.
A terceira dimensión é a de solidariedade e proximidade coas comunidades cristiás que aínda viven en Terra Santa.
A mensaxe é especialmente relevante nun momento no que a peregrinación se entende cada vez máis non só como unha viaxe a un destino, senón como unha ponte entre comunidades e culturas.
Máis que unha cerimonia simbólica
O acordo pretende continuar moito máis aló da celebración inicial.
Entre os compromisos destaca a celebración dun Vía Crucis antes do Lignum Crucis todos os venres durante a Coresma, conectando a espiritualidade de Santo Toribio coa dos Santos Lugares.
O mosteiro tamén promoverá conferencias, encontros e actividades culturais destinadas a aumentar o coñecemento da historia e da significación bíblica de Terra Santa.
Outro obxectivo é fomentar as peregrinacións a Xerusalén entre persoas da Diocese de Santander, veciños de Liébana e peregrinos que chegan a Santo Toribio.
O convenio tamén inclúe unha achega económica anual para apoiar un dos proxectos desenvolvidos pola Custodia de Terra Santa.
Unha nova dimensión internacional para o Camiño Lebaniego
Para o Camiño Lebaniego é especialmente significativo o irmandamento.
Santo Toribio non é simplemente un mosteiro máis ao longo dunha ruta de peregrinación. É o propio destino.
Os peregrinos camiñan cara a Liébana para chegar ao mosteiro e atopar o Lignum Crucis. Calquera iniciativa que incremente a importancia internacional de Santo Toribio tamén fortalece a identidade do Camiño que conduce a el.
O irmandamento dálle ao Camiño Lebaniego unha conexión directa e permanente con Xerusalén e Terra Santa.
Crea unha narración que se pode entender moito máis alá de Cantabria.
Un peregrino que chega a Santo Toribio non só chega a un dos destinos históricos de peregrinación de España. Tamén están a entrar nun lugar ligado formalmente a un dos lugares centrais do cristianismo.
Dous grandes destinos de peregrinación conectados
Xerusalén e Liébana están separadas por miles de quilómetros, pero ambas están marcadas por séculos de peregrinación.
O Santo Sepulcro é un dos lugares sagrados máis importantes do cristianismo.
Santo Toribio, pola súa banda, acolleu a xeracións de peregrinos atraídos polo Lignum Crucis e a tradición espiritual que rodea o mosteiro.
O irmandamento achega esas dúas tradicións.
Tamén reforza a idea de que as rutas de peregrinación poden funcionar como redes internacionais, capaces de conectar territorios, institucións e comunidades a través do patrimonio compartido.
Unha oportunidade para o turismo relixioso
O acordo tamén podería reforzar a visibilidade internacional de Liébana como destino de turismo relixioso.
O Camiño Lebaniego xa ten unha identidade distintiva dentro da rede de rutas xacobeas de España.
A diferenza de moitos camiños que levan a Santiago de Compostela, o seu destino é o propio Santo Toribio.
A nova relación co Santo Sepulcro engade outra capa de sentido a esa viaxe e podería atraer a peregrinos interesados non só en camiñar, senón tamén na xeografía máis ampla da peregrinación cristiá.
Isto cobra especial relevancia xa que Cantabria se prepara para futuros grandes eventos relixiosos e de peregrinación vinculados a Liébana.
De Cantabria a Xerusalén
A importancia deste acordo reside precisamente na súa capacidade de mirar máis aló dunha única cerimonia.
Enlaza un mosteiro das montañas de Cantabria con Xerusalén.
Conecta o Camiño Lebaniego cun dos destinos máis simbólicos do mundo cristián.
E lémbranos que a peregrinación sempre foi uns máis de quilómetros.
Os peregrinos conectan lugares.
Conectan culturas.
E ás veces, como neste caso, axudan a crear relacións que poden durar xeracións.
