SOS (Sociedade Ocupada de Santiago!): A carga de vivir en Compostela en pleno agosto
SANTIAGO DE COMPOSTELA – Vivir en Santiago de Compostela é un privilexio. A chuvia, o cheiro do incenso, a gastronomía... e os peregrinos. Non, non nos referimos aos catro ou cinco que chegan no inverno, con ese aire místico. Falamos da horda, do batallón, do enxame inesgotable que invade a cidade en agosto. Para un verdadeiro santiagués, esta vez é como vivir nun episodio de The Walking Dead, pero con bastóns brillantes e mochilas en lugar de zombies.
O primeiro sinal de advertencia é cando intentas ir a buscar o pan. Unha sinxela misión matinal convértese nunha odisea digna de Homero. Debes navegar por grupos de 20 persoas con sandalias, evitar as cunchas colgadas de mochilas máis grandes dunha persoa e, se tes sorte, non acabar cun bastón na cabeza. Os veciños máis atrevidos comezaron a desenvolver rutas alternativas por rúas pouco transitadas, coñecidas popularmente como "as Rutas Antiperegrinas".
"Non sei que é peor", lamenta Manolo, camareiro do centro histórico, "se cheiro a calcetíns mollados ou que lle piden pechar o cartón de leite. Pero tócame descansar!
Pola súa banda, a Praza do Obradoiro, lugar de meditación, transformouse nun festival fotográfico onde cada centímetro de pedra é un punto selfie. As pombas, fartas de posar para os peregrinos, xa solicitaron asilo político na catedral. E, por se fose pouco, o famoso dito "en Compostela sempre chove" foi cuestionado este ano: os turistas, na súa infinita sabedoría, conseguiron espantar ata a choiva coa súa alegría desbordante.
En definitiva, agosto en Santiago é un mes de contrastes: mentres uns celebran o final da súa viaxe, outros soñan co día no que a cidade volva ter máis santiagueses que bastóns de sendeirismo.
