A segunda xornada do V Congreso do Camiño Esquecido de Santiago trasladou este sábado a actividade das xornadas ao propio territorio, cun percorrido a pé por Valdeolea que levou aos participantes dende Olea ata Las Henestrosas de las Quintanillas.
Despois dunha primeira xornada centrada no presente e futuro da ruta, a cooperación entre territorios e a posta en valor do patrimonio, o Congreso continuou cunha experiencia directa sobre o Camiño.
A ruta permitiunos coñecer sobre o terreo algúns dos valores que definen esta ruta: pequenas vilas rurais, paisaxe, patrimonio histórico e unha ruta aínda lonxe da masificación doutros itinerarios xacobeos.
Da teoría ao Camiño en si
A xornada do sábado cambiou completamente o escenario.
Despois das presentacións e das mesas de traballo, os participantes saíron a pasear e puideron coñecer de primeira man como é un dos tramos cantábricos do Camiño Esquecido.
O paseo entre Olea e Las Henestrosas permitiunos unir paisaxe, historia e patrimonio nunha experiencia moito máis directa.
Pasear polo territorio serviu tamén para coñecer mellor cales son algúns dos retos desta ruta: mellorar o coñecemento, manter unha boa sinalización, conservar o patrimonio e seguir desenvolvendo servizos para os futuros peregrinos.
Santa María a Real, un dos grandes referentes
Un dos pratos fortes da xornada foi a visita a Santa María la Real de Las Henestrosas, un dos conxuntos patrimoniais máis significativos de Valdeolea.
A súa presenza dentro da ruta demostra ata que punto o Camiño Esquecido pode ofrecer ao peregrino algo máis que quilómetros.
O patrimonio histórico e relixioso forma parte da identidade desta ruta e axuda a explicar a importancia dos territorios que atravesa.
Neste tramo, o peregrino non só camiña.
Descobre tamén vilas, igrexas, paisaxes e lugares cargados de historia.
Un Camiño que aínda conserva o silencio
Unha das principais características do Camiño Esquecido segue a ser a súa tranquilidade.
En comparación con outras rutas moito máis transitadas, aquí aínda é posible percorrer longos tramos sen grandes concentracións de peregrinos.
Ese personaxe é precisamente un dos seus maiores valores.
O reto é conseguir que máis xente coñeza a ruta sen perder o que a fai diferente.
Medra, si.
Pero sen converterse nun Camiño multitudinario.
Cantabria reivindica o seu papel
A celebración do Congreso en Valdeolea tamén serviu para reforzar o papel de Cantabria dentro do Camiño Esquecido.
Durante moitos anos, esta ruta quedou fóra dos grandes circuítos xacobeos, pero asociacións, concellos e entidades vinculadas ao patrimonio levan tempo traballando para recuperar o seu percorrido e mellorar o seu coñecemento.
A xornada do sábado permitiunos demostrar que o Camiño non é só unha liña nun mapa.
Detrás hai vilas, igrexas, camiños tradicionais, paisaxes e comunidades rurais que forman parte da experiencia do peregrino.
Camiña para comprender o Camiño
A imaxe da segunda xornada foi moi diferente á dunha sesión técnica.
Non había mesa de conferencias.
Había un grupo camiñando.
E quizais esa sexa tamén unha das mellores formas de explicar o que significa traballar por unha ruta xacobea.
Os proxectos pódense deseñar en reunións, congresos e oficinas.
Pero ao final o Camiño mídese sobre o terreo: no estado dos sendeiros, na sinalización, nos servizos, no patrimonio e na acollida que atopan os que camiñan.
Un Camiño que busca deixar de ser esquecido
O V Congreso do Camiño Esquecido conxugou reflexión, patrimonio e experiencia directa.
A segunda xornada serviu para trasladar todo o comentado ao propio territorio e ver sobre o terreo as enormes potencialidades desta ruta.
Agora queda o traballo máis importante.
Dar continuidade á cooperación entre territorios.
Mellorar os servizos.
Conservar o patrimonio.
E conseguir que cada vez máis peregrinos descubran un Camiño que aínda ten moito que contar.
