O Camiño de Santiago demostra unha vez máis que non existe unha única vía de peregrinación. Unha nova iniciativa que nace en Vilanova de Arousa propón percorrer parte da ruta xacobea en kaiak, seguindo o mar e o río antes de completar o último tramo a pé ata a Praza do Obradoiro.
O Camiño tamén pode comezar na auga.
Vilanova de Arousa presentou "Oh camiño que flúe", unha iniciativa que busca poñer en valor un xeito diferente de achegarse a Santiago de Compostela combinando navegación en kaiak, patrimonio, paisaxe e a etapa final a pé.
O proxecto está impulsado pola empresa Piragüilla no marco do Xacobeo 2027 e nace coa intención de seguir desenvolvendo o potencial do Camiño por mar.
A proposta comezou cunha acollida superior á esperada.
A organización prevía reunir na primeira xornada unha trintena de participantes, pero finalmente a cifra superou as cincuenta persoas.
Primeira etapa dende Vilanova
A primeira etapa parte do porto de Vilanova de Arousa.
Os participantes andan en kayak pola costa ata chegar á illa de Cortegada, un dos espazos naturais máis singulares da ría.
Tamén inclúe unha actividade relacionada co marisqueo, convertendo a xornada en algo máis que unha simple viaxe deportiva.
Despois, o grupo segue navegando ata Bamio, onde remata esta primeira parte da experiencia.
A organización insistiu en que os participantes están acompañados durante todo o percorrido, buscando que a actividade sexa accesible tamén a aqueles que non teñan unha ampla experiencia previa en navegación.
Segunda etapa cara Pontecesures
A segunda xornada continuará dende Bamio a Pontecesures.
Durante o percorrido haberá unha parada en Catoira, onde os participantes poderán contemplar un dos grandes símbolos históricos da zona: as Torres do Oeste.
O paso por Catoira tamén enlaza perfectamente coa historia das rutas marítimas a Santiago.
Durante séculos, esta zona foi un punto estratéxico de entrada ao interior de Galicia.
Hoxe volve formar parte dunha romaría diferente, esta vez protagonizada polos kayaks.
O último tramo será a pé
A terceira e última etapa cambiará completamente o escenario.
Os participantes sairán da auga e completarán o curso a pé ata Santiago de Compostela.
A chegada definitiva está prevista na Praza do Obradoiro.
A xornada celebrarase en 18 de outubro, pechando así unha experiencia que mestura navegación e romaría tradicional.
O cambio do kaiak ás botas tamén representa a transición entre dúas formas de entender o Camiño.
Primeiro seguindo a auga.
Despois seguindo as frechas.
Recuperar a relación do Camiño co mar
A peregrinación marítima ten unha presenza histórica moi importante en Galicia.
Antes de existir aeroportos, trens ou estradas modernas, moitos peregrinos do norte de Europa chegaban en barco á costa galega antes de continuar cara a Compostela.
O mar formaba parte do seu Camiño.
Proxectos actuais como “O Camiño que flúe” recuperan esa conexión desde unha perspectiva diferente.
Non se trata de reproducir exactamente aquelas peregrinacións medievais, senón de lembrar que as rutas a Santiago nunca foron exclusivamente terrestres.
Cortegada, natureza no medio da ruta
Un dos grandes atractivos da primeira etapa é a parada en Cortegada.
A illa forma parte do Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia e ofrece unha imaxe completamente diferente á habitualmente asociada ao Camiño de Santiago.
Aquí non hai longas pistas forestais nin montañas.
Hai auga.
Vexetación.
Actividade mariñeira.
E unha ría que durante séculos foi un medio natural de comunicación.
Integrar esta paisaxe nunha experiencia xacobea permítenos mostrar outra cara do Camiño.
Catoira e a historia da ría
A segunda etapa incorpora outro importante elemento patrimonial.
O Torres Oeste, en Catoira, lembran a importancia defensiva que este punto tivo durante a Idade Media.
Situados á beira do río Ulla, controlaban unha das principais vías de acceso a Santiago.
A historia da ría e a de Compostela están profundamente conectadas.
Navegar por esta zona permítenos comprender mellor esa relación.
O peregrino non só avanza cara a Santiago.
Tamén abarca séculos de historia.
Máis peregrinos en Vilanova
O Concello de Vilanova tamén destacou o forte crecemento de peregrinos que está a experimentar a vila.
O alcalde, Gonzalo Durán, sinalou que a chegada de camiñantes neste período está a ser especialmente importante, aínda por riba nalgunhas épocas do verán.
Este incremento está levando ao municipio a estudar novas solucións para atender mellor aos peregrinos.
Entre as posibilidades suscitadas incluso aparece a autorización de instalacións municipais nalgunhas parroquias cando sexa necesario.
Unha oportunidade para diversificar o Camiño
O constante crecemento do Camiño obriga tamén a buscar novas experiencias.
Non todos os peregrinos queren facer o mesmo camiño.
Algúns buscan camiños históricos.
Outros prefiren as rutas costeiras.
Outros combinan andar en bicicleta, a vela ou a pé.
Iniciativas coma esta permítennos ampliar o xeito de descubrir o territorio sen perder de vista o obxectivo final: Santiago.
Ademais, poden contribuír a distribuír o fluxo de visitantes entre distintos concellos e espazos.
A auga tamén indica o camiño
Durante séculos asociamos o Camiño a unha imaxe moi concreta.
Unha mochila.
Un persoal
Unha frecha amarela.
Pero a peregrinación a Santiago sempre foi moito máis diversa.
Chegouse andando.
A cabalo
En barco.
En bicicleta.
E agora tamén en kaiak.
Quizais ese sexa un dos grandes puntos fortes do Camiño de Santiago.
Podes cambiar a forma de viaxar sen perder o teu destino.
En Vilanova, durante estes días, a frecha amarela tamén parece avanzar sobre a auga.
