“O atrio dos xentís”: Nunha mensaxe que, sen dúbida, mereceu outros destinatarios concretos e como reiterada chamada de advertencia dun perigo, nin novo nin que as asociacións máis comprometidas non denuncian dende hai anos, o Papa Francisco advertiu hai días nunha recepción no Vaticano organizada polo Obra Don Guanella e recollido neste xornal -https://www.diariodesantiago.es/santiago/el-papa-francisco-questiona-el-truero-significado-del-peregrinaje-en-el-camino-de-santiago/- dos perigos que asoma a antiga ruta a Compostela en canto ao que debería ser o verdadeiro sentido da peregrinación ao sepulcro do Apóstolo Santiago.
Sinálase a outros destinatarios porque non cabe dúbida de que non é precisamente o mantemento destes valores relixiosos e transcendentes os que fomentan o traballo dos relixiosos, seminaristas e laicos que desde hai quince anos prestan axuda aos peregrinos en Galicia e que foron, precisamente, aos que o Papa se dirixiu na súa intervención, que sen dúbida, como se pode explicar, como se pode explicar, sen dúbida, como se pode explicar. os que fan o Camiño de Santiago fan unha verdadeira peregrinación ou é algo máis?"
Existe, evidentemente, esa dualidade laico-relixiosa entre os que emprenden a Ruta, tal e como a Igrexa ven inventariando dende hai moitos anos á hora de conceder o Compostelas, e é un fenómeno tanto máis preocupante, desde o estrito enfoque eclesiástico, na mesma medida que, nun totum revolutum, ninguén se molestou en tratar de diferenciar adecuadamente o peregrino do turista. Ademais, como factor engadido, a Xunta de Galicia leva tempo empregando a reivindicación do Camiño para convertelo no eixo, centro e núcleo principal da súa política turística, contribuíndo en boa medida a esa deturpación inicial que denuncia o Pontífice pero á que se sumou con sorprendente efusividade algún estamento eclesial contra o bo criterio do Arcebispado, non é o principio bíblico de que o seu reino se faga valer.
É máis, mesmo na citada audiencia papal, sorprende que os servizos prestados en Finisterre, máis propios doutros ritos, mitoloxías e preocupacións supostamente transcendentes e contra os que monseñor Julián Barrio Sempre intentou, durante a súa longa docencia, poñer o pé, sen que moitas veces o entendesen. Incluso agora mesmo hai un seguimento moi cuestionable e eufórico académicos do que sería bo que se coñecese a súa orixe e quen esixiría unha capitulación menos efusiva, como nos ensinou o ilustre veciño de Manganeses de la Polvorosa. Porque, convén repetilo unha vez máis, o Camiño, na súa vertente relixiosa, que foi o que lle permitiu pervivir ao longo dos séculos, remata en Compostela. Todo o demais é folclore, ximnasia ou estritamente mundano, finxir interese.
FONTE: DIARIO DE SANTIAGO
